Каломи ту
муаттар аз райхони тасаввуф,
ки дар хобхои сапеди хеш
дидорро
ба тозагй тасвир мекунй.
Соле, ки хоби хешро шустй
дар чашмаи ниё
поёни гафлат буд.
Болои номи дуст
медузй
хичои мухаббатро
бо сузани сукут,
инак, нигохи ту
пур аз гулдузии хаёл.
Дар рузномаи дилат
хар руз зиндагй
бо диди шоирй
тафсир мешавад.
Ифода мекунй ирфонро
дар баргхои минуй
ва рох мебарй
он чо
дар зери пусти борон.
четверг, 18 июня 2009 г.
среда, 17 июня 2009 г.
Музди ишк
Кй музд медихад бар ман?
Ки тули умр ишк варзидам,
Ки рузгори хеш бо чакома пайвастам.
Сиришки ман ба чои борон буд,
Нигохи хешро шустам.
Ба чодахои орзу давидаам бо сар,
Ба куллахо расидаам танхо.
Ба мочарои зиндагй рафтам,
Лабрези хиссиёту бедорй.
Табиат ар музди бахор борон дод,
Китоб хам музди хондан илм,
Хамсоя музди сурудахо ба лулй як нон дод
Барои хотири шарифи Рузаи соим.
Чашме барои диданаш омода мешавад,
Дидорро надидаву шуда маътал,
Пое, ки рох меравад бар остони дуст,
Хобаш намебарад.
Дар синну сол ба чое расидаам,
Аз интизор ба навое расидаам.
Аммо бигу,
меърочи рангро
кучо ба хиное расидаам?
Ман музд мехохам
Бар чени ранчхо, ки аз дунё кашидаам.
Бар чени хар кадам, ки бо ният ниходаам.
Ман музди ишк аз боло талаб кунам,
Парвардигор хакки манро хам
Аз бонкхои рахмати худ мекунад равон.
З-он пас ба иктидор мерасам,
Ба сухбати бахор мерасам.
Ки тули умр ишк варзидам,
Ки рузгори хеш бо чакома пайвастам.
Сиришки ман ба чои борон буд,
Нигохи хешро шустам.
Ба чодахои орзу давидаам бо сар,
Ба куллахо расидаам танхо.
Ба мочарои зиндагй рафтам,
Лабрези хиссиёту бедорй.
Табиат ар музди бахор борон дод,
Китоб хам музди хондан илм,
Хамсоя музди сурудахо ба лулй як нон дод
Барои хотири шарифи Рузаи соим.
Чашме барои диданаш омода мешавад,
Дидорро надидаву шуда маътал,
Пое, ки рох меравад бар остони дуст,
Хобаш намебарад.
Дар синну сол ба чое расидаам,
Аз интизор ба навое расидаам.
Аммо бигу,
меърочи рангро
кучо ба хиное расидаам?
Ман музд мехохам
Бар чени ранчхо, ки аз дунё кашидаам.
Бар чени хар кадам, ки бо ният ниходаам.
Ман музди ишк аз боло талаб кунам,
Парвардигор хакки манро хам
Аз бонкхои рахмати худ мекунад равон.
З-он пас ба иктидор мерасам,
Ба сухбати бахор мерасам.
воскресенье, 3 мая 2009 г.
ЖУРНАЛИСТ
Журналист барои мардум зиндагй мекунад.
Журналист, чояш ояд, аз худ мегузарад, то аз хакикат дифоъ намояд.
Журналист шояд махсус барои ошкорбаёнй офарида шудааст.
Журналист хамеша тайёр аст дар рохи вокеънигорй курбон шавад, марг барои у манбаи тарс нест.
Журналистй худ як шарафи бузург аст. Хисси масъулият нисбати касби худ намегузорад, бо вучуди душворихо ин кабил одамон аз каламкашй даст кашанд.
У бо калами чанд тинаи худ кор мебарад. Бо хамин васила метавонад дунёро дар тахлука гузорад, зеро ба гуфтану навиштани сухан кодир аст. Роххои истифодабарии онро хуб медонад. Дигарон барои пул чон кананд, у барои хакикат чонбозй менамояд. Хадафаш ин аст, ки каме хам бошад, мардумро бо хакикат шинос намояд.
Шиносномаи журналист: харакати мунтазам, гурури баланди худшиносº ва изтироби р´µº мебошад. Качу килебхои рузгорро убур карда, ба кавли худ устувор мемонад. Мехохад чомеаи имрузро бидуни ришваву дуруг бинад, вале хайхот! Чамъият бо хаминхо сиришта шудааст.
Агар барои як журналисти вокей даххо хайкал гузоранд, кам аст, зеро у курбони хакикат мебошад. Хар кучо дар хар чизе хира мешавад, то поёни як ходиса расидан кофтукоб хохад кард. Гохо дар гирди як факт хайма мезанад, то хакикатро пайдо намояд.
Журналистй як навъ масъулияте хаст, ки замон ба души инсонхои рушанфикр вогузор кардааст. Хар соле садхо журналист зиндон мешавад, садхо журналист чоми шаходат менушад. Тахти онро кобед, хеч яке аз онхо барои манфиати худ кор накарда, балки ба хотири озодандешй ва чилави суханро сар додан маргро истикбол мекунад. Хар каламкаше бояд чилави суханро дар ихти±р дошта бошад, вагарна «забони сурх сари сабз медихад ба бод.»
Хар касе калам мебардорад, бояд хадафаш химояи халку Ватан бошад, дар акси хол хакикатро поймол хохад кард. Калам он чизеро менигорад, ки дар зехни сохибаш падид ояд. Барои хамин харгиз гунохи калам нест, балки гунохи сохибкалам аст, ки нодуруст менигорад. У бояд пеш аз каламро тарошидан аклу мафкураи худро тарошидаву ранда намояд ва бидонад, ки ба чй хотир сахфа сиёх хохад кард.
Пеш аз хама манфиати Ватанро дар назар бояд дошт. Журналист дар зинаи нахуст дар рухияи ватанпарастй калам бардоштанаш хатмист. Дар партави он баъд масоили дигар халли худро меёбанд. Ба ходисахо дуруст бахо додан аз шартхои касби журналистº аст.
Барои журналисти вокеънигор будан пеш аз хама дар мактаби ха±т бояд саба³ гирифт. Хаёт худ мегуяд, чиро навис, чй гуна навис ва барои чй навис!
Баъзан одамон ба матбуот бовар надоранд (агар он заминаи вокей дошта бошад), аммо ба фол бовар доранд, хол он ки барои як фактро аник кардан журналист рузхо, хафтахо, моххо ва хатто лозим шавад, солхо чусутчу мекунад, тахкикот мебарад.
Агар калам бидуни гаразу манфиатчуии шахсе алохида, танхо ба хотири халку Ватани худ ва ободиву озодии он нигошта, роххои ислохоти демократиро хакконй нишон дода тавонад, хеч гох сохиби он бе пушту панох ва дар таъкибу тахдид намемонад. Дар пешрафти хаёти ичтимоии хар давлат «хокимияти чорум» накши муассир дорад. Барои баланд бардоштани «иммунитети мафкуравй» роли журналистон багоят калон мебошад.
Журналистй хунар аст, махорат аст, он ки харфи дилашро руи когаз оварда метавонад, якин, ки аз истеъдоди фитрй бархурдор аст. Аммо ин хануз далели журналист будан нест. Калами худро бояд сайкал дод, то кунд нашавад, то фахмо нависад ва вокеиятро нуктабинона баён созад.
Дониши мукаммал, зиракй, мушохидакорй, харакати мунтазам, часорату гайрат, ташаббускорй метавонад барои ба чомеа зухур кардани ЖУРНАЛИСТ ба маънои томаш мусоидат намояд.
Онхо хеч гох рубинй намекунанд ва айнан, бо хамин хислат дар байни халк имтиёз доранд. Хеч журналисти солимакл даъвои курсй надорад, балки вазифааш ин аст, ки бояд аз минбари матбуот хама чизро ошкоро гуяд.
Журналист барои хар як чумлаи гуфтаву хар сатри навиштаи худ чавобгар аст. Барои хамин огохона, мушикофона ва дидаву санчида калам задан аз унсурхои мухими кори у мебошад.
Хар соле 3 май - Рузи озодии матбуот дар микёси дунё ба таври тантанавй чашн гирифта мешавад. Ягона орзуи мо ин аст, ки минбаъд шумори катли журналистон дар сатхи чахон кам шавад. Зеро хама барои озодии баён бо зиндагй падруд мекунанд.
Зинда бод, сухан!
Зинда бод, калам!
Зинда бод, озодии баён!
Журналист, чояш ояд, аз худ мегузарад, то аз хакикат дифоъ намояд.
Журналист шояд махсус барои ошкорбаёнй офарида шудааст.
Журналист хамеша тайёр аст дар рохи вокеънигорй курбон шавад, марг барои у манбаи тарс нест.
Журналистй худ як шарафи бузург аст. Хисси масъулият нисбати касби худ намегузорад, бо вучуди душворихо ин кабил одамон аз каламкашй даст кашанд.
У бо калами чанд тинаи худ кор мебарад. Бо хамин васила метавонад дунёро дар тахлука гузорад, зеро ба гуфтану навиштани сухан кодир аст. Роххои истифодабарии онро хуб медонад. Дигарон барои пул чон кананд, у барои хакикат чонбозй менамояд. Хадафаш ин аст, ки каме хам бошад, мардумро бо хакикат шинос намояд.
Шиносномаи журналист: харакати мунтазам, гурури баланди худшиносº ва изтироби р´µº мебошад. Качу килебхои рузгорро убур карда, ба кавли худ устувор мемонад. Мехохад чомеаи имрузро бидуни ришваву дуруг бинад, вале хайхот! Чамъият бо хаминхо сиришта шудааст.
Агар барои як журналисти вокей даххо хайкал гузоранд, кам аст, зеро у курбони хакикат мебошад. Хар кучо дар хар чизе хира мешавад, то поёни як ходиса расидан кофтукоб хохад кард. Гохо дар гирди як факт хайма мезанад, то хакикатро пайдо намояд.
Журналистй як навъ масъулияте хаст, ки замон ба души инсонхои рушанфикр вогузор кардааст. Хар соле садхо журналист зиндон мешавад, садхо журналист чоми шаходат менушад. Тахти онро кобед, хеч яке аз онхо барои манфиати худ кор накарда, балки ба хотири озодандешй ва чилави суханро сар додан маргро истикбол мекунад. Хар каламкаше бояд чилави суханро дар ихти±р дошта бошад, вагарна «забони сурх сари сабз медихад ба бод.»
Хар касе калам мебардорад, бояд хадафаш химояи халку Ватан бошад, дар акси хол хакикатро поймол хохад кард. Калам он чизеро менигорад, ки дар зехни сохибаш падид ояд. Барои хамин харгиз гунохи калам нест, балки гунохи сохибкалам аст, ки нодуруст менигорад. У бояд пеш аз каламро тарошидан аклу мафкураи худро тарошидаву ранда намояд ва бидонад, ки ба чй хотир сахфа сиёх хохад кард.
Пеш аз хама манфиати Ватанро дар назар бояд дошт. Журналист дар зинаи нахуст дар рухияи ватанпарастй калам бардоштанаш хатмист. Дар партави он баъд масоили дигар халли худро меёбанд. Ба ходисахо дуруст бахо додан аз шартхои касби журналистº аст.
Барои журналисти вокеънигор будан пеш аз хама дар мактаби ха±т бояд саба³ гирифт. Хаёт худ мегуяд, чиро навис, чй гуна навис ва барои чй навис!
Баъзан одамон ба матбуот бовар надоранд (агар он заминаи вокей дошта бошад), аммо ба фол бовар доранд, хол он ки барои як фактро аник кардан журналист рузхо, хафтахо, моххо ва хатто лозим шавад, солхо чусутчу мекунад, тахкикот мебарад.
Агар калам бидуни гаразу манфиатчуии шахсе алохида, танхо ба хотири халку Ватани худ ва ободиву озодии он нигошта, роххои ислохоти демократиро хакконй нишон дода тавонад, хеч гох сохиби он бе пушту панох ва дар таъкибу тахдид намемонад. Дар пешрафти хаёти ичтимоии хар давлат «хокимияти чорум» накши муассир дорад. Барои баланд бардоштани «иммунитети мафкуравй» роли журналистон багоят калон мебошад.
Журналистй хунар аст, махорат аст, он ки харфи дилашро руи когаз оварда метавонад, якин, ки аз истеъдоди фитрй бархурдор аст. Аммо ин хануз далели журналист будан нест. Калами худро бояд сайкал дод, то кунд нашавад, то фахмо нависад ва вокеиятро нуктабинона баён созад.
Дониши мукаммал, зиракй, мушохидакорй, харакати мунтазам, часорату гайрат, ташаббускорй метавонад барои ба чомеа зухур кардани ЖУРНАЛИСТ ба маънои томаш мусоидат намояд.
Онхо хеч гох рубинй намекунанд ва айнан, бо хамин хислат дар байни халк имтиёз доранд. Хеч журналисти солимакл даъвои курсй надорад, балки вазифааш ин аст, ки бояд аз минбари матбуот хама чизро ошкоро гуяд.
Журналист барои хар як чумлаи гуфтаву хар сатри навиштаи худ чавобгар аст. Барои хамин огохона, мушикофона ва дидаву санчида калам задан аз унсурхои мухими кори у мебошад.
Хар соле 3 май - Рузи озодии матбуот дар микёси дунё ба таври тантанавй чашн гирифта мешавад. Ягона орзуи мо ин аст, ки минбаъд шумори катли журналистон дар сатхи чахон кам шавад. Зеро хама барои озодии баён бо зиндагй падруд мекунанд.
Зинда бод, сухан!
Зинда бод, калам!
Зинда бод, озодии баён!
четверг, 30 апреля 2009 г.
Дубайтахо
Азизи ман саломе доду бигзашт,
Ду барг аз эхтироме доду бигзашт.
Ба душам рехт бори гуссаашро,
Ки ишкамро давоме доду бигзашт.
Сухан ширест аз пистони шоир,
Наку накше зи ангуштони шоир.
Асири ишки он гулсатрхоям,
Ки худ парвардаи дастони шоир.
Дили ман ганчдони ганчи ишк аст,
Гили ман хушпазири ранчи ишк аст.
Хамин сират дар ин сахрои сурат
Навопардозу нозуксанчи ишк аст.
Мухаббат ифтихори ошикон аст,
Чу оташ дермиру даргирон аст.
Набошад хар саро машъалфурузон,
Мисоли ганч зеби ганчдон аст.
Ду барг аз эхтироме доду бигзашт.
Ба душам рехт бори гуссаашро,
Ки ишкамро давоме доду бигзашт.
Сухан ширест аз пистони шоир,
Наку накше зи ангуштони шоир.
Асири ишки он гулсатрхоям,
Ки худ парвардаи дастони шоир.
Дили ман ганчдони ганчи ишк аст,
Гили ман хушпазири ранчи ишк аст.
Хамин сират дар ин сахрои сурат
Навопардозу нозуксанчи ишк аст.
Мухаббат ифтихори ошикон аст,
Чу оташ дермиру даргирон аст.
Набошад хар саро машъалфурузон,
Мисоли ганч зеби ганчдон аст.
пятница, 24 апреля 2009 г.
Суоли ишк
Ту дигар барои калбам гули нанг мефурушй,
Чу дукони ман шикаста, ба чй ранг мефурушй?
Бинишинам андар ин рах ба гами рухи чу себат,
Дили худ ба санг баста, ки битарсам аз фиребат.
Зи чй кас жавоб гирам, ки суоли ишк дорам?
Вараки чакомаамро ба суроги кй биёрам?
Дили соддабовари ман ба кадат намоз дорад,
Ту ижозаташ бифармо, ки ба вакти худ гузорад.
Шаби торики вужудам ба фуруги ту шиносам,
Ки туро шинос будан шуда кору ихтисосам.
Оинаи хеч
Пайи маъно рафтам,
Харфхо яхзадаанд,
Вожахо беруханд,
Чашми ман суи хакикат жорист,
Лек овози гуле пайдо нест,
То паёме бирасонад зи шукуфтан ба нафас,
Тар шавад хилкати ишк.
Осмон меояд
ба суроги ирфон,
Ба замине, ки халоик дар он жо
бизанад хаймаи ишк.
Пайи маъно рафтам
дар суроги дили худ.
То дар оинаи хеч акси хуршед вазад.
Бод хокистари ман
бурд бар Дажлаи ирфон бисупурд,
Ман чу Мансур кунун
озими хечистонам.
Чу дукони ман шикаста, ба чй ранг мефурушй?
Бинишинам андар ин рах ба гами рухи чу себат,
Дили худ ба санг баста, ки битарсам аз фиребат.
Зи чй кас жавоб гирам, ки суоли ишк дорам?
Вараки чакомаамро ба суроги кй биёрам?
Дили соддабовари ман ба кадат намоз дорад,
Ту ижозаташ бифармо, ки ба вакти худ гузорад.
Шаби торики вужудам ба фуруги ту шиносам,
Ки туро шинос будан шуда кору ихтисосам.
Оинаи хеч
Пайи маъно рафтам,
Харфхо яхзадаанд,
Вожахо беруханд,
Чашми ман суи хакикат жорист,
Лек овози гуле пайдо нест,
То паёме бирасонад зи шукуфтан ба нафас,
Тар шавад хилкати ишк.
Осмон меояд
ба суроги ирфон,
Ба замине, ки халоик дар он жо
бизанад хаймаи ишк.
Пайи маъно рафтам
дар суроги дили худ.
То дар оинаи хеч акси хуршед вазад.
Бод хокистари ман
бурд бар Дажлаи ирфон бисупурд,
Ман чу Мансур кунун
озими хечистонам.
суббота, 11 апреля 2009 г.
Дар ойина
Дорам ниёзи пайкараи мох дидане,
Овои ишк аз дари дилхо шунидане.
Ойина дар баробари симои худ нихам,
Шояд бурун биёварад аз хеш чун мане.
Тобон шихоби ашкро бинам зи дасти хачр,
Оё бувад, ки пушад ин истора домане?
Ман оби нур бастаам дар хорзори шаб,
Аз пайки шодиёнаву аз атри гулшане.
Чун мавж дар сахифаи дил мекашад калам,
Дасти мухаббатофари махтоби рушане.
Рах меравам ба куштани сархайли гуссахо,
Ё Раб, ту хамрахам бикун зури Тахамтане.
Тазод
Зиндагй худ даври тахсил аст,
Мебиёмузанд дарси зистро
Толибони рохчу дар хар нафас.
Толибони навкадам,
Аммо басе рах карда тай
Дар хиёбонхои арзу Коинот.
Тахсилу таътил бо хам дар тазод,
Пас зи тахсили хаёт,
Пас зи дарси дар танури худшиносй сухтан,
Пас зи дарси машъали уммедро афрухтан,
Рузи таътил мерасад,
Таътиле, ки нест тахсил пас аз он,
Таътиле, ки марг меномандашон.
Овои ишк аз дари дилхо шунидане.
Ойина дар баробари симои худ нихам,
Шояд бурун биёварад аз хеш чун мане.
Тобон шихоби ашкро бинам зи дасти хачр,
Оё бувад, ки пушад ин истора домане?
Ман оби нур бастаам дар хорзори шаб,
Аз пайки шодиёнаву аз атри гулшане.
Чун мавж дар сахифаи дил мекашад калам,
Дасти мухаббатофари махтоби рушане.
Рах меравам ба куштани сархайли гуссахо,
Ё Раб, ту хамрахам бикун зури Тахамтане.
Тазод
Зиндагй худ даври тахсил аст,
Мебиёмузанд дарси зистро
Толибони рохчу дар хар нафас.
Толибони навкадам,
Аммо басе рах карда тай
Дар хиёбонхои арзу Коинот.
Тахсилу таътил бо хам дар тазод,
Пас зи тахсили хаёт,
Пас зи дарси дар танури худшиносй сухтан,
Пас зи дарси машъали уммедро афрухтан,
Рузи таътил мерасад,
Таътиле, ки нест тахсил пас аз он,
Таътиле, ки марг меномандашон.
пятница, 10 апреля 2009 г.
Эй нонавиштахо
Дар ман шино кунед,
Эй нохудо маро,
Эй нонавиштахо,
Ман бо шумо ба океани тасвир меравам,
Ман бо шумо сафар кунам
то бахрхои ранг,
Наздик мекунад маро
анфоси сабзатон
бар бешахои нур,
Балки ба кучахои истеъдод мебарад.
Пажвокхои ман,
Эй нонавиштахо,
Хар як садоятон
набзи садокате
бар калби рузхост,
Хар китъаи вужуди ман
лабрез бо хаёхуи шумост.
Ин дастхо вагарна бекоранд,
В-ин чашмхо хавсалаи дидан
надоранд.
Шумо коикхои манед,
Дар холати шино,
Ва аксхои фарёдед,
Ки инъикосатонро мепоям,
Биёед ба коргохи калам,
Дохил шавед
ба зарфи калимахо.
Эй нохудо маро,
Эй нонавиштахо,
Ман бо шумо ба океани тасвир меравам,
Ман бо шумо сафар кунам
то бахрхои ранг,
Наздик мекунад маро
анфоси сабзатон
бар бешахои нур,
Балки ба кучахои истеъдод мебарад.
Пажвокхои ман,
Эй нонавиштахо,
Хар як садоятон
набзи садокате
бар калби рузхост,
Хар китъаи вужуди ман
лабрез бо хаёхуи шумост.
Ин дастхо вагарна бекоранд,
В-ин чашмхо хавсалаи дидан
надоранд.
Шумо коикхои манед,
Дар холати шино,
Ва аксхои фарёдед,
Ки инъикосатонро мепоям,
Биёед ба коргохи калам,
Дохил шавед
ба зарфи калимахо.
Подписаться на:
Сообщения (Atom)
